ياه.. كان حلم السفر تانى يراودنى كظلى .. صحيح انا عارف و مجرب الشعور الي هحكى عليه بس كنت بتمنى اسيب مصر فى اللحظات الاخيرة دى اما الشعور فمصر دى فى دمنا ايوه الي سافر قبل كده و قعد بره هيعرف الحكاية دى تبقى كارها و مش طايق تشوفها و بتلعن كل يوم انك مصرى بس يا بطل اول ما تعرف انك مسافر و تعرف اليعاد تبقى بتعد الايام مش عشان تمشى لا عشان ما تعديش  اكيد الي مش عارف هيقول دا جنون و قول براحتك انا لو كنت مكانك كنت قلت اكتر من كده بس و الله تبقى عايز تنزل تلحس الاسفلت و انت سايبها … لو كنت عرفت اعملها كنت حضنت الارض مع انى كنت بقول عليها كلام بس انا بينى و بين نفسى عارف انها ماكانتش مصدقة… و خصوصا قبل السفر بيومين  كنت محضر كل حاجة و كله تمام و رحت استلم اذن العمل الساعة خامسة بعد العصر  صدمنى الموظف و هو بيقولى يا عم اسمك مش موجود.. قلتله ازاى دا مقدمه من 3 ايام قعد يدور و يدور و الاخر قالى انت اكيد عليك حكم..يا عم حكم ايه دا انا بقى الي بمشى جنب الحيط و كل علاقاتى بالقضايا و الاحكام  لما اقرا اخبار الحوادث بس… قالى انت تيجى بكره و تشوف… و كانت ليلة سودا فوق دماغى مشيت اكلم نفسى ايه النحس دا البلد دى مش عايزة تسينى و تحل عنى بقولك مش بحبك سيبينى بقى و قعدت امشى و افكر عملت ايه دا انا حاجز الطيارة و كل الورق خلصان تيجى على اذن العمل و تقف ايه النحس دا و ما اعرفتش انام ليلتها و من الساعة 8 الصبح كنت واقف قدام الموظفة و حكيت لها الحكاية بصتلى من فوق لتحت بصة لمجرم مسجل خطر و قالتلى افتكر كده عملت ايه اكيد عملت حاجة كرامتى بدأت تشتغل قولتلها بقولك ايه شوفى اكيد هيكون عندك من غير اسئلة انا مش محتاجها دلوقتى راحت جابت دوسية كبير و بصت على الورق و قالتلى انت متأكد قلتلها طبعا جابت ورقة و قعدت تكتب و قامت دخلت للضابط قلت قشطة يا حمادة هيقبضوا عليك و تنزل الحجز و تتروق يا بطل بعد دقايق طلعت و فى ايدها الورقة الموجهة لنيابة مصر القديمة للاستعلام عن القضايا الموجهة للعبد الضعيف بس دى حكاية تانية….